Czemu poświęcona jest “Ludowa historia Polski” Adama Leszczyńskiego?

W swojej książce pt. “Ludowa historia Polski” Adam Leszczyński (https://www.taniaksiazka.pl/ludowa-historia-polski-adam-leszczynski-p-1431684.html) zarysowuje teorie czy mity usprawiedliwiające porządek społeczny dominujący w Polsce na przestrzeni wieków. Wyjaśnienie praktyk dominacji w koegzystencji i przejściu jest dalszą ważną częścią tej książki. Składa się z historii przemocy intelektualnej, której celem jest usprawiedliwienie stosowania przemocy fizycznej sensu stricto.

Jaki obraz historii Polski przedstawia książka?

Ponieważ właściwie wszystkie źródła pisane, od kronik i akt sądowych po opisy podróży, podręczniki administracyjne i pięknie skonstruowany język z okresu staropolskiego, omawiają porządek społeczny swoich czasów, jest świadectwem przemocy, wyzysku chłopów przez szlachtę i możnych, a uzasadnienie takiego rozkazu jest również traktowane całkowicie poważnie. Była to naturalna sytuacja dla ich autorów. Ta obojętność jest straszna dla samego opresyjnego systemu społecznego. Dopiero w czasach stanisławowskich zaczęły pojawiać się pisma krytykujące w pewnym stopniu pańszczyznę i poddaństwo, głównie z moralnego punktu widzenia, ale nie wywarły one większego wpływu na codzienną praktykę społeczną.

Jak życie ludu polskiego opisuje autor?

Jak dobrze wiemy, rzeczywistość dawnej Rzeczypospolitej zdecydowanie nie była idylliczna. Do tego oczywistego spostrzeżenia Adam Leszczyński dodał szlachtę, zazdrośnie strzegącą swoich przywilejów, gnębiącą chłopów, odmawiającą im praw i swobód, wykorzystującą ich na wszelkie sposoby, aby móc maksymalizować zyski. Adam Leszczyński, jak sam siebie określa, opowiada w swojej książce pt. “Ludowa historia Polski” historię Rzeczypospolitej “pod kątem starań elit o uzyskanie jak największego udziału w dystrybucji społecznie wypracowanych produktów”. Jest to krótka historia dominacji, która trwa od czasów piastowskich do PRL-u. W tym okresie państwo uciskało najbardziej wrażliwe grupy społeczne. Co charakterystyczne, “formalny demontaż przez systemy pracy przymusowej” odbywał się w Polsce stopniowo przez cały XIX wiek, w sposób straszliwy i “głównie z rąk obcych mocarstw. Relacja Leszczyńskiego kończy się w 1989 roku, ale relacje o dominacji i niesprawiedliwości nie kończą się w takim punkcie zwrotnym.

Na czym polega nowatorstwo tej książki?

Książka pt. “Ludowa historia Polski” Adama Leszczyńskiego to opowieść o panach i ich poddanych. Wniosek z tej lektury jest dość pesymistyczny: w każdym momencie historii każde państwo uciska najbardziej bezbronnych członków społeczności.